Geschiedenis

 

Oase op kale rotsbodem

Jeel al Amal ligt aan de oostelijke kant van het Palestijnse stadje Betanië, dat ten oosten van Jeruzalem ligt, waar de woestijn van Juda begint. Op kale rotsbodem is deze oase gevestigd. Hier hebben kinderen, die hun familie verloren, een toevluchtsoord gevonden vol hoop op een goede toekomst.

 

1972 tot 2008: Alice en Basil Sahhar

Jeel al Amal is in 1972 opgericht door Alice en Basil Sahhar. Basil was een geboren onderwijzer met moderne pedagogische ideeën. Hij werkte hard om te zorgen dat deze kinderen zouden opgroeien tot vrije en onafhankelijke persoonlijkheden. Hij stierf op 16 oktober 1987. Alice, sociaal werkster, heeft de verschrikkingen meegemaakt van het leven als vluchteling. Daarom heeft zij zich heel haar leven ingezet voor een wereld waarin kinderen niet meer hoeven te huilen van angst, honger of dorst. In 2002 liet Alice weten: ”Het Departement voor Onderwijs van de Palestijnse Autoriteit en de Sociale Dienst verklaren dat Jeel al Amal een van de beste scholen is in de regio. Er zijn 400 kinderen op school, waarvan er 140 in het jongenshuis wonen. Alles gaat gewoon door en ze hebben nog geen schooldag gemist.” Alice bleef de drijvende kracht achter Jeel al Amal tot haar dood op 2 oktober 2008.

 

2008 -2009: Doorstart

De geest van Alice en Basil leeft voort in hun zes kinderen, die de voorzet hebben gegeven voor een doorstart. Zij hebben de 33 medewerkers geïnspireerd, en ook de Algemene Vergadering – zo’n 35 mensen van instellingen en organisaties in Jeruzalem en Betanië. Een verjongd bestuur heeft Zahra Khalidi tot directeur fondswerving aangesteld. Zij zal contact onderhouden met de vrienden van Jeel al Amal en gelden werven. Dit is een enorme opgave, denk aan de vaste kosten, het onderhoud van gebouwen en materialen. En daarbij komt het realiseren van dromen die nog niet verwezenlijkt zijn.

 

2009-2010: Bruisend van levenskracht

Er zijn veel nieuwe initiatieven ontwikkeld: er is een traditie gegroeid om diners te organiseren rond moslimfeesten en christelijke feesten. Om geld te werven, maar ook om meer bekend te worden in de Palestijnse gemeenschap. Op open dagen zijn veel mensen getuige van wat Jeel al Amal de kinderen te bieden heeft.

De financiële basis is een stuk steviger geworden. Er zijn toezeggingen waardoor de helft van de vaste kosten voor drie jaar gegarandeerd is.

De bibliotheek is uitgebreid en het muzieklokaal is opgeknapt. De eetzaal is vergroot en van nieuw meubilair voorzien. Veel plaatsen in het jongenshuis en de school zijn opnieuw in de verf gezet. Het ziet er kleurrijk en opwekkend uit.

Jeel al Amal bruist dus weer van leven, dankzij de inzet van veel mensen.

 

In de schaduw van Jeruzalem

In 1972 is het zaad gezaaid. Tot vandaag groeit er iets moois, buiten het gewoel van de oorlog, in de stilte van de woestijn, in de schaduw van Jeruzalem, dat hoop geeft aan mensen zonder toekomst.

 

 

 

JONGENSHUIS

 

Hoe het begon

In 1972 huurden Alice and Basil Sahhar twee huizen in Betanië. In het ene gingen ze met hun zes kinderen wonen. In het andere werden tien jongens ondergebracht. Er waren weesjongens bij, maar ook jongens uit gebroken gezinnen die hun kinderen niet konden onderhouden. Binnen een jaar waren het er honderdtwintig!

 

Erkend door de autoriteiten

Een paar kamers stonden vol stapelbedden. Vaak sliepen broertjes samen in één bed. Een kamer diende als eetzaaltje, andere waren gevuld met oude schoolbanken. En er was een speelplaats. Jeel al Amal was een feit: een thuis en school voor jongens in nood. Ze werden als instelling en als school erkend door de Palestijnse, Israëlische en Jordaanse autoriteiten.

 

Een aangepast gebouw   

Alice and Basil droomden van nieuwbouw, waar de jongens in groepen zouden wonen. Een aangepast gebouw met meer privacy, betere sanitaire voorzieningen en ruimten om samen te komen of te spelen. En natuurlijk een echte eetzaal en ruime keuken. Ze hadden een stuk land op het oog aan de oostkant van Betanië. Daar hebben zij het nieuwe jongenshuis tot stand gebracht: een gebouw van twee verdiepingen waar honderd jongens kunnen leven.

 

Een huis om in te leven

Sinds 1972 zijn veel jongens opgegroeid in de huiselijke sfeer van Jeel al Amal. Het gebruik van het woord “huismoeders” voor groepsleidsters is een uiting van deze huiselijkheid. Deze huismoeders zorgen voor de jongens, met wie ze een persoonlijke band hebben, als voor hun eigen kinderen. Zij leren de jongens om samen te leven in een geest van saamhorigheid en respect voor elkaar.

 

Jaarlijks zomerkamp

Tijdens de grote vakantie gaan de jongens naar huis of naar hun familie. Maar zo’n veertig jongens hebben niemand die hen op kan vangen. Ze blijven daarom van juni tot en met augustus in het jongenshuis achter en voelen zich opnieuw verweesd. Daarom is men een paar jaar geleden begonnen met een zomerkamp voor deze jongens. Dan worden leerzame en ontspannende activiteiten aangeboden.

 

 

 

GEMENGDE BASISSCHOOL

Plaats voor 350 meisjes en jongens

 

Particuliere school

Sinds 1985 staat er naast het jongenshuis een schoolgebouw van drie verdiepingen. Daar is een volledige basisschool gevestigd, van kleuterklas tot en met groep 6. Deze is modern ingericht met een bibliotheek, lokalen voor computerles, groepswerk en creatieve vaardigheden. Hier geven gekwalificeerde leerkrachten hoogwaardig onderwijs.

 

Voor jongens en meisjes

Het is een gemengde school. Naast de jongens van het jongenshuis krijgen hier rond 250 meisjes en jongens van arme gezinnen uit de omgeving van Betanië onderwijs. Voor kinderen uit de omgeving is het onderwijs gratis of tegen betaling van een kleine vergoeding.

 

Eigen middelbaar onderwijs gewenst

Na de basisschool volgen de meeste kinderen verder onderwijs op middelbare scholen in de omgeving. Het bestuur van Jeel al Amal is van plan een vierde verdieping te bouwen op het schoolgebouw. Dan komt er plaats om zelf ook middelbaar onderwijs te geven.

 

Verder doorstuderen

In Jeel al Amal kunnen kinderen hun talenten ontplooien en uitgroeien tot zelfstandige, volwassen persoonlijkheden. Daarom worden de kinderen geholpen bij het vinden van beurzen voor verdere scholing in binnen- of buitenland. Sinds 1972 zijn veel kinderen dan ook geslaagd voor een beroepsopleiding of hoger onderwijs.

 

Oud-leerlingen in bestuur

Sinds 2009 zitten vier oud-leerlingen in het bestuur van Jeel al Amal: een advocaat, een zakenman, een professor computerkunde, en een manager bij de UNWRA, die bovendien in een ziekenhuis werkt. Zij bepalen mede het beleid van Jeel al Amal voor de nieuwe generatie van de hoop, in het jongenshuis en de school.