STERFDAG VAN BASIL SAHHAR

Jg 1 nr 4

Aan de vrienden van Jeel al Amal

“Vandaag hebben we bijzondere mensen ontmoet.” In gedachten ben ik terug in Jeruzalem in 1968, kort na de Zesdaagse oorlog. Mensen vertelden me over Alice en Basil Sahhar. Enkele dagen later ontmoette ik hen in “Dar al Awlad”, dat betekent: “Huis voor jongens”. Alice, maatschappelijk werkster, is als een moeder voor deze jongens die geen thuis hebben. Basil geeft les op de eigen school. In Dar al Awlad hebben zij elkaar leren kennen en zijn getrouwd. Ze wonen hier met hun drie kinderen.x

JN 01 04big

In 1972 huurden ze twee grote huizen met tuin in Betanië, langs de weg van Jeruzalem naar Jericho. Het bord boven de ingang: “Jeel al Amal. Boys’ Home” had betrekking op een huis waar meer dan 20 jongens woonden. Ze sliepen in een kamer vol stapelbedden. Er is een eetzaal en er zijn klaslokalen. In het andere huis gingen Alice en Basil wonen met hun eigen kinderen, dat waren er inmiddels zes.

In 1987 is, aan de ander kant van Betanië, het nieuwe Jeel al Amal gevestigd: een huis voor 100 hulpbehoevende jongens en een school voor nog eens zo’n 250 meisjes en jongens, kinderen van de armen uit de omgeving. Met dit project maakten ze hun droom waar om een oase van hoop te scheppen voor kinderen zonder toekomst.

Jarenlange suikerziekte had de gezondheid van Basil ondermijnd. Ook zijn hart was niet meer in staat de zware druk te dragen. Op vrijdag 16 oktober 1987 overleed hij. Vandaag is het 21 jaar geleden dat Basil is gestorven. En Alice is twee weken geleden begraven.

Een paar dagen voor zijn dood liet Basil aan Alice weten wat hij in een droom had gezien. “Alice, ik zag jou wandelen, omgeven door rode rozen in een groot stuk groen land.” Wat zij nu zien, is hun geheim. Wat wij kunnen zien is hun levenswerk: Jeel al Amal. Gebouwd in de woestijn als een oase, een plaats van hoop en leven voor de kinderen van de armen.

 

     Ton van den Ende

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *