“DIE JONGEN BEN IK”

Jg 6 nr 7

Ismaël, architect in de dop

 

Aan de vrienden van Jeel al Amal

Ismaël heeft gewonnen. Zijn tekening is bekroond als beste van alle inzendingen uit vijf Arabische landen. Het ging om een wedstrijd tussen sociale instellingen die zorg geven aan kinderen in nood. En Ismaël, van Jeel Al Amal in Palestina, heeft gewonnen.

JN 06 07 A 600

Kinderen uit die vijf landen geven hun zicht op de wereld in vrolijke kleuren aan de gebruikers van dozen tissues van Kleenex. Er komt een lach op mijn gezicht als ik kijk naar de winnende tekening van Ismaël: stralende zon en wolken, vrij vliegende vogels, een jongen die de bal in het doel schiet. Dit is Ismaël ten voeten uit. Ik vind het terecht dat zijn naam er bij komt te staan.

JN 06 07 B 600

Terwijl ik een paar foto’s neem van Ismaël, raken we aan de praat. “Toen ik die tekening maakte, dacht ik aan een dagje uit. Een vader en een moeder zitten buiten te ontbijten. Een jongetje speelt met zijn bal. Dat jongetje ben ik, Ismaël.”

Zijn verhaal zet me aan het denken. Ismaël kwam zes jaar geleden naar Jeel al Amal, omdat hij geen thuis had. Nu is hij tien jaar oud. En als hij zijn droom tekent, zie ik zijn diepste beleving: een spelend kind, zon, wolken en vogels. En ook een vader en een moeder die buiten eten. Feest, kleur, vreugde, vrij, blij. Geen spoor van onverwerkte trauma’s. Deze zes jaar in Jeel al Amal hebben hem goed gedaan en hebben hem geholpen om zijn persoonlijkheid te vormen. Tenslotte is Jeel al Amal de stem voor de stemlozen.

JN 06 07 C 600

Ismaël heeft dit jaar al meer prijzen gewonnen. Hij is een kei in tafeltennis. In een competitie tussen 32 scholen uit het district Jeruzalem veroverde hij de eerste plaats. En bij het kampioenschap van alle scholen op de West Bank eindigde Mostafa op de derde en Ismaël op de vierde plaats. Zij zijn door de Bond geselecteerd om met het Nationale Team Palestina te vertegenwoordigen  bij kampioenschappen tafeltennis in het buitenland. Zie verder 5 april 2013.

JN 06 07 D 600

Ismaël kan zich vrij uiten in sport en tekenen. Maar hij kan ook goed leren, hij haalt heel hoge cijfers. “Op school leer ik het liefst exacte vakken. En ik houd ook van Engels,” zegt hij. “Wat wil je dan later worden?”, vraag ik, “kunstenaar of sporter?” Hij lacht en zegt: “Nee, dat is allemaal leuk en aardig. Maar ik wil architect worden”. Architect! Zijn antwoord verrast mij, zoals alles aan hem. Ik kijk hem aan. Wat gaaf! Zo trots en zo blij. Als hij nu eens de plannen zou uitwerken voor de nieuwe middelbare school van Jeel al Amal, samen met onze architect. Hoe zou die school er dan uitzien? Ik ben benieuwd.

JN 06 07 E 600

De prijs voor zijn tekening is voor hem een geschenk uit de hemel. De kosten va zijn opleiding tot aan de universiteit worden betaald door Kleenex. En bovendien krijgt hij een bedrag van 5.000 Amerikaanse dollar op een eigen bankrekening. Als jongen van tien jaar heeft hij al naam gemaakt door zijn tekentalent en mag hij zijn land Palestina vertegenwoordigen als tafeltennissser. Maar, het meest belangrijke is, dat de financiering van zijn studie al voor een groot deel is veilig gesteld.

JN 06 07 F 600

 

Najwa Sahhar-Sayegh

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *